نسیم خوش روزهای زندگی
 
قالب وبلاگ
نويسندگان
لینک دوستان

دریا بی ریا و ساده با ساحل حرف می زند .

 

 ساحل گویی با دریا قهر است . دریا را کنار می زند ولی دریا دوباره پیش می آید .

 

من می توانم دریا را با ساحل آشتی دهم .

آری . من می توانم .

 

کیست که بگوید قهر ساحل و دریا ماندگار است ؟

 

 من می توانم مگر خواستن توانستن نیست .

 

من می توانم غروب را با طلوع آشتی دهم .

 

 کیست که بگوید غروب دلتنگ است و دریا تنها ؟

 

 من چشمه ام . من می توانم بجوشم .

من شمعم . می توانم بسوزم .

 

 من می توانم تا اوج پرواز کنم .

 

 من می توانم .

اما به راستی چرا می کوشم تا آن کنم که هیچکس نتواند ؟

 

 چرا به روزنه های تاریک وجودم پرتوی از معرفت نتابانم

 

 و کویر قلبم را از زلال آدمیت جرعه ای ننوشانم و سیرابش نگردانم ؟

 من می خواهم خود را پیدا کنم .

 

 می خواهم تا اوج خود پرواز کنم .

 

 می خواهم به نظاره غروب نا پاکی ها بنشینم و دوباره طلوع کنم .

 

 می خواهم آنقدر دریای وجودم را زلال کنم که ستارگان تا سپیده دم هزاران بار برایش چشمک بزند .

 

[ ۱۳۸٩/٦/۳ ] [ ۱:۳٢ ‎ب.ظ ] [ برات نیا ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

موضوعات وب
RSS Feed