نسیم خوش روزهای زندگی
 
قالب وبلاگ
نويسندگان
لینک دوستان

هوشنگ ابتهاج  (ه. ا. سایه):  

 

پرده افتاد

 

صحنه خاموش

 

آسمان و زمین مانده مدهوش

 

نقش ها رنگ ها چون مه و دود

 

رفته بر باد

 

مانده در پرده گوش

 

رقص خاموش فریاد

 

 

پرده افتاد

 

صحنه خاموش

 

وز شگفتی این رنگ و نیرنگ

 

خنده یخ بسته بر لب

 

گریه خشکیده در چشم

 

 

پرده افتاد

 

صحنه خاموش

 

و آن نمایش

 

که همچون فریبنده خوابی شگفت

 

دل از من همی برد پایان گرفت

 

 

و من

 

که بازیگر مات این صحنه بودم

 

چو مرد فسون گشته خواب بند

 

که چشم از شکست فسون برگشاید

 

به جای تماشاگران یافتم خویشتن را

 

 

شگفتا ! که را بخت آن داده اند

 

که چون من

 

تماشاگر بازی خویش باشد؟

 

وز این گونه چون من

 

تراشد

 

فریب دل خویشتن را

 

که آخر رگ جان خراشد؟

 

 

بلی پرده افتاد و پایان گرفت

 

فسونکاری این شب بی درنگ

 

و من در شگفت

 

که چون کودکان

 

بخندم بر این خواب افسانه رنگ؟

 

و یا در نهفت دل تنگ خویش

 

بگریم بر اندوه این سرگذشت؟

 

 

هوشنگ ابتهاج (ه. ا. سایه): پرده افتاد

 

[ ۱۳۸٩/۱٠/٢۸ ] [ ۱:۱٩ ‎ب.ظ ] [ برات نیا ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

موضوعات وب
RSS Feed